Vandaag krijgen we als consument overal te horen dat we regelmatig vis en visolie moeten consumeren. Dat zou ons behoeden voor allerlei allergieën, maag- en darmproblemen, en vooral voor hart- en vaatziekten en vormen van hersendegeneratie, inclusief de ziekte van Alzheimer. Zelfs vegetariërs gaan onder druk van artsen aan de visoliecapsules of eten dan toch maar een visje.

Als onderwaterfotograaf heeft Dos Winkel in de afgelopen 25 jaar de wereld onder de zeespiegel dramatisch zien veranderen. Mangrovebossen en koraalriffen, dé kraamkamers voor honderden vissoorten, verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Per jaar wordt momenteel officieel zo'n 80 miljard kilogram vis gevangen (dit is zonder de illegaal gevangen vis gerekend die op ongeveer 30 miljard kilo wordt geschat en zonder de bijvangst die ook op 30-35 miljard kilo wordt geschat. Bijvangst betreft de ongewenste vangst die dood of ernstig verminkt weer overboord gegooid wordt als zijnde waardeloos.

Van alle visbestanden is ongeveer 75% ernstig overbevist en de soorten krijgen geen kans meer om zich voort te planten. Tel hierbij de wereldwijde slachting van haaien (ten opzichte van de jaren 80 is het haaienbestand 90% minder) die voor een enorme verstoring van het biologisch evenwicht zorgt en ook nog de visoliehype (afhankelijk van de soort vis is 20-100 kilogram wilde vis nodig voor 1 liter visolie waarvan per jaar ruim 1 miljard liter gemaakt wordt), en je begrijpt dat het niet lang meer duurt voordat de prognose van de Britse wetenschapsjournalist Charles Clover uitkomt: de zeeën zullen leeg zijn.

Het werd tijd voor een objectief onderzoek naar de gezondheidsaspecten van vis en visolie en vooral ook de alternatieven.