In Verslaafd aan liefde laat Jan Geurtz op heldere wijze zien dat onze zoektocht naar liefde en erkenning voortkomt uit een fundamentele zelfafwijzing. Die proberen we te compenseren met de onze zoektocht naar waardering van anderen. Maar dat werkt averechts: het maakt ons juist onzekerder en dus steeds afhankelijker.
Zo ontstaat er een vorm van verslaving aan liefde, erkenning, en de veiligheid van een relatie. De meeste liefdesrelaties lopen daardoor na een tijdje op de klippen, of - misschien nog erger - verzanden in een gezapig samenzijn zonder veel ruimte voor groei en geluk.

Met humor en praktische voorbeelden toont Jan Geurtz een uitweg uit deze vicieuze cirkel. Eenmaal ontdaan van zelfafwijzing blijken onze pijnlijke emoties, maar ook onze seksuele verlangens, de toegangspoort naar een staat van zijn die volledig vrij is van beknelling en afhankelijkheid, en die - met of zonder relatie - vervuld is van liefde en helderheid.