Ergens moeten we het belangrijkste gemist hebben. Stel je voor: de God van het heelal, de Schepper van nitrogeen en dennennaalden, melkwegstelsels en e-mineur, deze God heeft ons lief met een radicale, onvoorwaardelijke, zelfopofferende liefde. En wat is onze respons? We gaan naar de kerk. We zingen wat. En we proberen niet te vloeken. Dat is het zo’n beetje.

Héél diep in je hart zit misschien wel een verlangen om los te breken uit alles-wat-altijd-maar-hetzelfde-blijft. Het antwoord op religieuze gezapigheid is niet religieus fanatisme: het is verliefd worden op God. God zoekt je hart, en Hij verlangt naar een hartstochtelijke liefdesrelatie met Hem. Als je zijn liefde echt leert kennen – te gek! – zul je nooit meer dezelfde zijn.