Ward is dol op treinen, op zich niet zo speciaal maar Ward kan er wel uren over praten, gaat elk weekend met zijn papa naar de treinen kijken en als hij tekent... zijn het vaak treinen.

In de klas zit Ward vaak een beetje apart en ook op de speelplaats loopt hij wel eens helemaal alleen. Hij reageert een beetje vreemd op andere kinderen en zijn klasgenootjes stellen zich dan ook heel wat vragen. Ze lijken zich ook wel eens te ergeren aan het feit dat voor Ward soms andere regels gelden.

Gelukkig is er Noor, Wards vriendinnetje. Zij neemt Ward gewoon zoals hij is, en past zich een stukje aan hem aan zodat ze samen toch plezier kunnen beleven. Noor weet dat Ward autisme heeft, ook al begrijpt ze nog niet helemaal wat dat precies is...